Mijn naam is Simon Boorsma, ik ben 45 jaar en ben bij deze film betrokken als regisseur en editor. Na een loopbaan in de IT heb ik ervoor gekozen mijn passie voor beeld en film verder te ontwikkelen. Na een regieopleiding ben ik actief binnen diverse filmcrews voor uiteenlopende producties, met een sterke focus op narratieve film.
In mijn werk staat verhaal centraal en ik richt me op hoe dit visueel versterkt kan worden. Ik vertaal dat naar bewuste keuzes in camera, licht en beeldcompositie zodat alles in de montage samenkomt tot één geheel.
Waarom wilde je aan deze film meewerken?
Ik heb eerder al met Danique samengewerkt en wist dat dit een persoonlijk onderwerp voor haar is.
Toen ze me vroeg om haar verhaal te verfilmen, hoefde ik daar niet lang over na te denken. Ik vond het een bijzondere kans om inzicht te geven in wat een eetstoornis met iemand doet, iets wat voor veel mensen moeilijk te begrijpen is. Juist omdat ik er zelf als buitenstaander naar kijk, wilde ik haar ervaring zo eerlijk en respectvol mogelijk vertalen naar beeld.
Wat was jouw visie op de film?
Voor mij zat de uitdaging vooral in het vertalen van de situatie en emoties naar beeld. Een eetstoornis speelt zich grotendeels van binnen af, dus ik wilde met de cinematografie die innerlijke strijd zichtbaar maken. Door bewuste keuzes in belichting, kleurgebruik, camerastandpunten en spiegels probeerde ik een sfeer te creëren waarin de kijker echt met de hoofdpersoon meereist.
Welke scène was het lastigste om vorm te geven?
De avondeten-scène, daar komt alles samen: de verstoorde relatie van de hoofdpersoon met eten, de machteloosheid van haar ouders en de emotionele uitbarsting die daarop volgt. De uitdaging zat vooral in het regisseren van het samenspel tussen de acteurs, en dat het oprecht en geloofwaardig voelt.
Waar ben je het meest trots op?
Ik ben vooral trots op de crew & cast en Danique in het bijzonder. Niet alleen vanwege haar spel als hoofdrolspeelster, maar ook op het feit dat zij dit verhaal heeft durven vertellen. Het is een persoonlijk en kwetsbaar onderwerp, en zij heeft zich daar volledig voor ingezet. Als regisseur was het heel bijzonder om haar daarin te mogen begeleiden en te zien hoe ze de situatie zo overtuigend wist over te brengen.
Als je de draaidag in één woord zou omschrijven, welk woord zou dat dan zijn?
Intens.
Een dag met veel emotionele scènes, waarin we als team hard hebben gewerkt om het verhaal zo eerlijk mogelijk neer te zetten. Tussen de zware momenten door was er gelukkig ook ruimte voor humor en verbinding op de set.
Hoi! Mijn naam is Rens, ik doe super veel verschillende dingen in de media & entertainment. Maar waar ik het meest in specialiseer is verlichting voor film & video. De beroepsterm daarvoor is ‘gaffer’.
Wat was jouw rol tijdens de opnames? Voor dit project heb ik naast de belichting ook het camerawerk gedaan.
Waarom wilde je meewerken aan Vriend of Vijand?
Zelf of in mijn omgeving heb ik eigenlijk nooit met een eetstoornis te maken gehad. Maar juist daarom was dit een interessant en leerzaam project. Daarnaast weet ik nog niet exact welke kant ik op wil in de film/media branche, dus probeer ik alles kansen te pakken die ik kan. Toen ik de oproep van Danique op Facebook zag heb ik gelijk een berichtje gestuurd!
Welke scène was het meest uitdagend om te filmen?
De scène met de ouders aan de eettafel was wel het meest uitdagende. Dat was ook gelijk de eerste scene, iedereen moest elkaar nog even leren kennen, het had de meeste karakters in het meest wijde shot. Daardoor was het ook technisch een uitdaging, maar daar geniet ik dan stiekem ook wel weer van!
Als je de draaidag in één woord zou omschrijven, welk woord zou dat dan zijn?
Efficiënt!
En dat moest ook wel, want ik moest echt op tijd weg omdat ik in de avond nog wat op de planning had. Maar het verliep heel soepel en natuurlijk, we werkten gewoon door maar we hoefden ook net niet te haasten. Het was een super fijne sfeer, en iedereen zat op dezelfde golflengte.
Hi! Mijn naam is Danique en ik ben de producent van deze film. Naast dat ik producent ben heb ik ook het script geschreven en de hoofdrol gespeeld in de film.
Wat was de grootste uitdaging van deze productie?
De grootste uitdaging voor mij was dat ik zelf heel veel rollen op mij heb genomen. Naast producent, scriptschrijver en actrice was ik ook degene die ervoor moest zorgen dat alles geregeld werd. Dus crew, cast, locatie, budget, props en setdressing.
Welke scène was het meest uitdagend om te filmen?
Dat vind ik een lastige vraag. Ik vond zelf de eettafelscene qua acteren voor mij het meest uitdagend, omdat er zoveel emoties bij komen kijken. Maar de toilet scene was voor mij mentaal het meest uitdagend omdat het niet fijn was om weer deze trigger naar boven te halen.
Als je de draaidag in één woord zou omschrijven, welk woord zou dat dan zijn?
Indrukwekkend.
Wauw, wat kijk ik positief terug op deze draaidag. En wat ben ik trots op iedereen! We hebben een film gedraaid in 8.5 uur met een team wat elkaar niet kende. Er stond een enorme tijdsdruk op maar we hebben het met elkaar gedaan en daarnaast ook nog eens een heel gezellige dag gehad en veel gelachen met elkaar!
